Posts
ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ မၾကာမၾကာ တရားေဟာတဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္ စကားေျပာတဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္ ေျပာေဟာေပးေလ့ရွိတဲ့ ဒႆန စာသားေလးတစ္ခုရွိပါတယ္။ ရထားတာၾကာပါၿပီ။ ဘယ္သူေဖာ္ထုတ္ခဲ့တယ္ဆုိတာ အတိအက်မသိေပမယ့္ အရမ္းေကာင္းၿပီး၊ အရမ္းအဓိပၸါယ္ ရွိတဲ့အတြက္ အၿမဲေျပာဆုိ အသုံးျပဳေနမိပါတယ္။ အဲဒီဒႆနေလးက “ေမြးေသဒႆန“လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရတဲ့စာသားေလးပါ။
“လူဟာ ေမြးကတည္းက ငိုၿပီးထြက္လာရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိတဲ့သူေတြက ၿပဳံးၾကေပ်ာ္ၾကတယ္။ ေသတဲ့အခါမွာ ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာရွိတဲ့ သူေတြက ငုိၾက၀မ္းနည္းၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကုိယ္ကဘယ္လုိေသမလဲ…ၿပံဳးၿပီးေသမလား..။ တစ္ခါငုိၿပီး ေသမလား…” တဲ့။
သိပ္ေကာင္းၿပီး သိပ္အဓိပၸါယ္ရွိတယ္ စကားေလးပါ။ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ အားလုံးဒီဒႆနေလးကုိ ေသခ်ာေတြးၾကည့္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ လူတုိင္းလူတုိင္း ေမြးေမြးခ်င္း မိခင္ဗုိက္ထဲက ငုိၿပီးထြက္လာၾကရပါတယ္။ မငိုရင္လည္း ငုိေအာင္လုပ္ေပးရပါတယ္။ ဒါမွ အသက္ရွင္လႈပ္ရွားလာတာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာရွိတဲ့ ကုိယ္နဲ႔သက္ဆုိင္တဲ့သူေတြက “ဟာ…ေမြးၿပီေဟ့.. ေယက်္ားေလးဟဲ့.. မိန္းခေလးဟဲ့…ကုိယ္လက္အဂၤါအစုံပါတယ္ဟဲ့..”စသျဖင့္ ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ လူသားအားလုံးရဲ႕ ေမြးဖြားမႈအစပါ။ ဒါေပမယ့္ ေသတဲ့အခါေတာ့ အဲလုိမဟုတ္ပါဘူး။ မေသခင္ အစမ္းေသၾကည့္ၾကပါ။ ေသတဲ့အခါမွာ ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာရွိတဲ့ ကုိယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ သူေတြက ၀မ္းနည္းၾက၊ ငိုၾကပူေဆြးၾက၊ ႏွေျမာတသျဖစ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ကုိယ္ကဘယ္လုိေသမလဲ ႀကိဳတင္စဥ္းစားၾကဖုိ႔ပါ။ ၿပဳံးၿပီး ေသမလား…။ ငုိၿပီးေသမလား…။ ငိုၿပီး ေသသြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အ႐ႈံးနဲ႔ေသတာပါပဲ။ ေမြးတုန္းကလည္း ငုိၿပီးေမြးလာခဲ့ရတယ္။ ေသတဲ့အခါမွာလည္း ငုိၿပီးေသသြားရမယ္ဆုိရင္ ႐ႈံးၿပီေပါ့။ ဒီေတာ့ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔က ေမြးတဲ့အခါတုန္းက ငုိၿပီး ေမြးခဲ့ရေပမယ့္။ ေသတဲ့အခါမွာ ၿပံဳးၿပီးေသႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။
မွန္ပါတယ္။ ၿပဳံးၿပီးေသႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ အခုလက္ရွိအခ်ိန္မွာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္၊ ကုသုိလ္တရားေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစားရပါမယ္။ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြကသာ လူတစ္ေယာက္ကုိ ၿပဳံးၿပီးေသႏုိင္ေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္စြမ္းရွိပါတယ္။ က်န္တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ သိပ္မသိသာေပမယ့္ ေသခါနီးအခါမွာေတာ့ ကုသုိလ္ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတ့ဲ့သူနဲ႔ အကုသုိလ္ေတြပဲ လုပ္ခဲ့တဲ့သူ သိပ္ကုိကြာျခားပါတယ္။ ကုသုိလ္တရားရွိတဲ့သူက ေသရမွာကုိ မေၾကာက္ပါဘူး။ ၿပဳဳံးၿပီးေသႏုိင္ပါတယ္။ အကုသုိလ္ေတြနဲ႔ေနခဲ့တဲ့သူကေတာ့ ေသခါနီးမွာ ဘယ္လုိမွ မၿပဳံးႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ေသၿပီးေနာက္ဘ၀မွာ အက်ိဳးေပးမယ့္နိမိတ္ေတြ ထင္လာတဲ့အခါ ပုိၿပီးဆုိးပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ဆုိရင္ေတာ့ သူ႔အတြက္ ငုိၿပီးေသ႐ုံမွတစ္ပါး ဘာမွမရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ျပင္ဆင္ထားရမွာက ေမြးလာတုန္းက ငုိၿပီးေမြးလာေပမယ့္ ေသတဲ့အခါမွေတာ့ ၿပဳံးၿပီးေသႏုိင္ဖုိ႔ အတြက္ အခုကတည္းက ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြ၊ ကုသုိလ္တရားေတြ၊ ေကာင္းတဲ့အႀကံ၊ ေကာင္းတဲ့အေျပာ၊ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြနဲ႔ ေနႏုိင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ျပင္ဆင္ထာဖုိ႔ပါ။ ဒါဆုိရင္ ေမြးလာတုန္းက ကုိယ့္ကငုိၿပီးထြက္လာ၊ ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကသူေတြက ၿပဳံးေပ်ာ္ၾကေပမယ့္ ေသတဲ့အခါမွာ ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကသူေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲငုိငုိ ကုိယ္ကတန္ျပန္ၿပဳံးၿပီး ေသသြားႏုိင္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေမြးတုန္းက ငုိၿပီးေမြးလာၾကေပမယ့္ ေသတဲ့အခါ ၿပဳံးၿပီးေသႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါလုိ႔…အားလုံးကုိ အသိေပးတုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။ အားလုံး ၿပဳံးၿပီးေသႏုိင္ၾကပါေစ…
